Friday, July 15, 2011

Η Πρόταση Αξιοποίησης Αρχαίων Τειχών Σάμου απο την ΥΠΟΤΕΙΝΟΥΣΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΣΑΜΟΥ

τειχη παρουσιαση Final
                


Στις 13 Ιουλίου 2011 έγινε η παρουσίαση της μελέτης-πρότασης της ΥΠΟΤΕΙΝΟΥΣΑΣ για την αξιοποίηση των αρχαίων τειχών Σάμου, Τειχη που μέχρι σήμερα είναι παντελώς αναξιοποίητα αν και είναι μέσα στην περιοχή της αρχαίας Σάμου που είναι περιοχή Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO

http://whc.unesco.org/en/list/595

ΑΠΟ ΤΟ SITE ΤΗΣ UNESCO.

Brief Description

Many civilizations have inhabited this small Aegean island, near Asia Minor, since the 3rd millennium B.C. The remains of Pythagoreion, an ancient fortified port with Greek and Roman monuments and a spectacular tunnel-aqueduct, as well as the Heraion, temple of the Samian Hera, can still be seen.
Other Languages:
English French Arabic Chinese Russian Spanish

Pythagoreion and Heraion of Samos More pictures ...

Long Description

Samos was the leading maritime and mercantile power in the Greek world in the 6th century BC, and this importance is reflected in the extent and richness of the archaeological remains, which are largely untouched by subsequent developmentThe site is an area on the north-east coast of the island that is clearly defined by the surrounding mountains. It consists of the ancient city (Pythagoreion) and the classical Temple of Hera (Heraion). Pythagoreion is a classic site from the period of Greek colonization, situated round a good natural harbour on a peninsula that is protected by steep mountains behind it. It also had the advantage of being very close to the mainland of Asia Minor. The earliest finds are pre-classical; dating back to the 4th or 3rd millennium BC, but the main settlement began in the 16th century BC, when it was colonized by Minoans from Crete, later to be supplanted by Mycenaeans.
The ancestors of the classical Samians arrived from the Epidauros region in the 11th century BC, following the turmoil of the Trojan War. By the 6th century BC, Samos had become a major nautical power in the eastern Mediterranean, with close trade links with Asia Minor and the Greek mainland. It was strong enough to establish trading colonies on the coast of Ionia, in Thrace, and even in the western Mediterranean. Samian political influence waned after the island was conquered by the Persians at the end of the 6th century BC, but it continued to be an important mercantile city throughout the Hellenistic and Roman periods. The city was sacked by Germanic peoples in the 3rd century AD and never properly recovered thereafter. Samos alternated between Byzantine, Turkish, and Venetian rule for many centuries, not being fully united with Greece until 1910.
The fortifications round the ancient town date back to the classical period, with Hellenistic additions. Excavations over many years have revealed a great deal of the street plan of the ancient city, together with its aqueduct, sewage system, public buildings, sanctuaries and temples, agora, public baths (Roman), stadium and town houses (Roman and Hellenistic). One of the most famous features is the Eupalineio, a tunnel running for 1,040 m through the mountainside to bring water to the city, the work of Eupalinos of Megara in the 6th century BC.
The great Temple of Hera (Heraion) had its origins in the 8th century BC, when it was the first Greek temple to be surrounded by a peristyle of columns; its 7th-century successor was also innovatory in that it was the first temple to have a double row of columns across the front. These were both surpassed by the temple begun around 570 BC by Rhoecus and Theodorus, who built a colossal structure measuring some 45 m by 80 m, the earliest in the new Ionic order. It was supported by at least 100 columns, whose moulded bases were turned on a lathe designed by Theodorus. Thirty years later this temple was destroyed in a Persian raid and a replacement was planned on an even vaster scale, but it was never to be completed. The complex around the Heraion includes altars, smaller temples, stoas, and statue bases, all located inside the sanctuary, along with the remains of a 5th-century Christian basilica. The temple is fundamental to an understanding of classical architecture. The stylistic and structural innovations in each of its successive phases strongly influenced the design of temples and public buildings throughout the Greek world. The technological mastery of the Eupalineio similarly served as a model for engineering and public works.
Source: UNESCO/CLT/WHC

Historical Description

The nomination is for an area on the NE coast of the island that is clearly defined by the surrounding mountains. It consists of the ancient city (Pythagoreion) and the classical temple of Hera (Heraion).
Pythagoreion is a classic site from the period of Greek colonization, situated round a good natural harbour on a peninsula that is protected by steep mountains behind it. It also had the advantage of being very close to the mainland of Asia Minor. The earliest finds are pre-classical, dating back to the 4th or 3rd millennium BC, but the main settlement began in the 16th century BC, when it was colonized by Minoans from Crete, later to be supplanted by Mycenaeans.
The ancestors of the classical Samians arrived from the Epidauros region in the 11th century BC, following the turmoil of the Trojan War. By the 6th century BC Samos had become a major nautical power in the eastern Mediterranean, with close trade links with Asia Minor and the Greek mainland. It was strong enough to establish trading colonies on the coast of Ionia, in Thrace, and even in the western Mediterranean. Samian political influence waned after the island was conquered by the Persians at the end of the 6th century BC, but it continued to be an important mercantile city throughout the Hellenistic and Roman periods. The city was sacked by Germanie peoples in the 3rd century AD and never properly recovered thereafter. Samos alternated between Byzantine, Turkish, and Venetian rule for many centuries, not being fully united with Greece until 1910.
The fortifications round the ancient town date back to the classical period, with Hellenistic additions. Excavations over many years have revealed a great deal of the street plan of the ancient city, together with its aqueduct, sewage system, public buildings, sanctuaries and temples, agora (market place), public baths (Roman), stadium, and town houses (Roman and Hellenistic). One of the most dramatic and famous features is the Eupalineio, a tunnel running for 1040 m through the mountainside to bring water to the city, the work of Eupalinos of Megara in the 6th century BC. It is described by one authority as "a miracle of ancient surveying [which] was begun at both ends running level, and the miners met in the middle with only the smallest of errors."
The great Temple of Hera, or Heraion, had its origins in the 8th century BC, when it was the first Greek temple to be surrounded by a peristyle of columns; its 7th century successor was also innovatory in that it was the first temple to have a double row of columns across the front. But these were surpassed by the temple begun around 570 BC by Rhoecus and Theodorus, who built a colossal structure measuring sorne 45 m by 80 m. the earliest in the new Ionic order. It was supported by at least 100 columns, whose moulded bases were turned on a lathe designed by Theodorus. Thirty years later this temple was destroyed in a Persian raid and a replacement was planned on an even vaster scale, but it was never to be completed. The complex around the Heraion includes altars, smaller temples, stoas, and statue bases, all located inside the sanctuary, along with the remains of a 5th century Christian basilica.

Source: Advisory Body Evaluation

Wednesday, July 13, 2011

Το νησί των 5 Λιμανιών

Στο πανέμορφο νησί της Σάμου, ο ιστορικός του μέλλοντος θα έχει πολλά παραδείγματα να δώσει, πολλά καλά για την φυσική ομορφιά του τόπου και πολλά για την παράνοια που επικρατούσε στα τέλη του 20ού/αρχές του 21ού αιώνα. Οι παρομοιώσεις με τις πυραμίδες στην Γίζα της Αιγύπτου και με φαλλικά σύμβολα μεγέθους θα είναι αναπόφευκτες. 

Σε ένα υποτιθέμενο ταξίδι μπροστά στον χρόνο το 3500 μ.χ. , η αρχαιολογική σκαπάνη θα αναδείξει πώς οι αρχαίοι άρχοντες της δεύτερης αρχαιολογικής περιόδου κρατούσαν τους κατοίκους τους ευχαριστημένους αλλά και απομονωμένους πάνω στο ίδιο μικρό νησί. 

""Τους έλεγαν πόσο κακοί είναι οι απέναντι και πως στην Σάμο "εδώ θα γίνουν όλα" Ένα απο τα εντυπωσιακά αποτελέσματα της αρχαιολογικής έρευνας θα δείξει πως χάριν εντυπωσιασμού και πολιτικής μισαλλοδοξίας άντι να χτίζουν πυραμίδες όπως πιο παλιά, έχτιζαν λιμάνια, υποσχόμενη ανάπτυξη μόνο γύρω απο το νέο λιμάνι. Το γεγονός αυτό έκανε πολλούς υπηκόους να γεμίζουν απο χαρά που θα έπαιρναν κεφάλι στο κυνήγι ενός ανύπαρκτου ποθούμενο (πιο πολύ τουρισμό), και στο γεγονός οτι θα άδειαζε ο δίπλα, ο Ξυποληταράς, ο Μουλινές, ο Καμπάκος (κάποια απο τα τοπωνύμια που πιστεύεται οτι χρησιμοποιούνταν εκείνη την εποχή πιο πολύ ως προσβλητικά ενάντιων των κατοίκων του διπλανού οικισμού. 
Το 2011 πιστεύεται απο τα ευρήματα οτι η Σάμος είχε 4-5 λιμάνια 1-2 μαρίνες, 15 αλιευτικά καταφύγια 7000 καρέκλες σε καφενεία και οίκους παραγωγής γευμάτων της εποχής. Απο τα ίδια στοιχεία δεν προκύπτει ούτε συχνή σύνδεση με τα παράλια της Μικράς Ασίας (το όνομα τότε Τουρκία), ούτε όμως και με τις μεγάλες πόλεις της εποχής στον κυρίως Ελλάδικο χώρο (Αθήνα, Θεσσαλονική). Η Σάμος ήταν τότε μέρος του κράτους της Ελλάδας εκείνη την εποχή. Αντίθετα η κίνηση (τουρισμός) και το εμπόριο φαίνεται να ήταν πολύ περιορισμένο με τους πολιτικούς της εποχής να προσπαθούν να κρατήσουν την νήσο και τους κατοίκους υπο έλεγχο για να ρίχνουν κάθε τέσσερα χρόνια σε μία πλαστική διαφανή λεκάνη με σχισμή στο πάνω μέρος που ονόμαζαν "κάλπη" το λεγόμενο "ψηφοδέλτιο" που περιείχε το όνομα τους σε μη ανακυκλώσιμο πολλές φορές χαρτί! με ένα χριστιανικό σταυρό στο πλάϊ. Με αυτό τον τρόπο οι πολιτικοί διατηρούσαν άλλα 4 χρόνια το αξίωμα. Αυτό ήταν συνηθισμένο φαινόμενο στον Ελλαδικό χώρο της εποχής. Απο τα στοιχεία επίσης φαίνεται οτι κάποιοι πολιτικοί κατάλαβαν οτι με το να συντηρούν μεγαλόστομα σχέδια τοπικού χαρακτήρα με υποσχέσεις σε όλους, κρατούσαν το νησί της Σάμου, όμηρο και απομονωμένο, σε μια διαρκή διχόνοια απο οικισμό σε οικισμό για το ποιός θα έχει πιο πολλά. Υπήρξαν δηλαδή κάποια ιδιότυπα πόλεις-κράτη. Το Βαθυ είχε 2 λιμάνια, το Τηγάνι ή Πυθαγόρειο ένα, Το Καρλόβασι ένα, και ο Μαραθόκαμπος ένα. Το τραγελαφικό βέβαια είναι, πάντα απο τα ευρήματα οτι ακτοπλοϊκή γραμμή δεν υπήρχε για όλα αυτά τα λιμάνια και για μεγάλο διαστημα οι Σαμιώτες περηφανεύονταν για τα λιμάνια που τους έφτιαξαν οι πολιτικοί τους ή "τοπικάρχες" , και χωρίς να έχουν τα λιμάνια αυτά κίνηση και καράβια (βαπόρια), τα χρησιμοποιούσαν μόνο για ψάρεμα με καλάμι και δόλωμα. 
Κάποιοι πολιτευόμενοι της εποχής φαίνεται οτι προσπάθησαν να αλλάξουν τα πράγματα, αλλά τα ευρήματα που έχουμε βρεί εώς τώρα δεν έχουν φτάσει πιο μακριά χρονικά ώστε να δούμε τι απέγινε το πανέμορφο αυτό μέρος. Εντυπωσιακό στοιχείο επίσης της εποχής ήταν οτι η Σάμος ανήκε στην Σύγκλητο του Βορείου Αιγαίου με έδρα την Λέσβο (γνωστή και ως Μυτιλήνη ή "'εδρα της Περιφέρειας", και οι εκλεγμένοι φαίνεται να ταξίδευαν πρώτα στην Αθήνα της Εποχής και μετά στο νησί της Λέσβου, κάνοντας μια παράκαμψη 450 χιλιομέτρων! Φαίνεται οτι υπήρχε αρκετή παράνοια εκείνη την εποχή μιας και έφτιαχναν συνεχώς ακτοπλοϊκούς σταθμούς (Liman) χωρίς να έχουν σκάφη που ανήκαν σε μια άλλη κοινωνική κάστα της εποχής των λεγόμενων "εφοπλιστών" που φαίνεται να είχαν σαν σύμβολο το μισοφέγγαρο με δύο γραμμές στην μέση (€). Αργότερα μάθαμε οτι για κάποιο διάστημα πρέπει να ήταν και το σύμβολο τρόπου συναλλαγής της εποχής που αντικατέστησε την αρχαιότερη Αθηναϊκή δραχμή.""


Ίσως ο Μ. Ανδρόνικος του μέλλοντος έτσι να εξηγήσει τα ευρήματα του 2011. Μια Σάμος με ένα καράβι, 5 λιμάνια και καμία προσπάθεια ανάπτυξης και το πιο σημαντικό; οράματος και προγράμματος. Η αλήθεια είναι οτι η Σάμος μπορεί και πολλά μάλιστα, αλλά τα αυτογκόλ είναι συνεχόμενα. Το πιο πρόσφατο είναι η εξαγγελία έργου κατασκευής/ανάπλασης λιμανιού (άλλου ένα στην Σάμο) Την ώρα που είμαστε το μόνο νησί που:
  • το καράβι δένει 2 φορές, 
  • Το καράβι είναι μόνο ένα
  • Πιάνει πρώτα διάσημους προορισμούς στο Αιγαίο και έχει τερματικό σταθμό την Σάμο αλλά επειδή τα εισιτήρια εξαντλούνται στους πιο κοντινούς διάσημους προορισμούς έρχεται εδώ σχεδόν άδειο.
  • Θα έχει πλέον 5 λιμάνια!! 2 στο Βαθύ, 1 στο Καρλόβασι, 1 στο Πυθαγόρειο, 1 στο Μαραθόκαμπο. Σημειωτέον η Λέσβος των 110.000 κατοίκων έχει 1 (ένα)!
  • Οι εκλεγμένοι περιφερειακοί σύμβουλοι πρέπει να πάνε πρώτα στην Αθήνα και μετά στην Λέσβο για να συνεδριάσουν. Μηδαμινή σύνδεση και με την Λέσβο και με τα γύρω νησιά.
  • Τα ακτοπλοϊκά εισητήρια κοστίζουν 3 φορές παραπάνω απο άλλους προορισμούς στην Ελλαδα αν και 3 φορές την εβδομάδα η γραμμή είναι επιδοτούμενη απο το κράτος.!!
  • Το ίδιο ακριβά είναι και τα αεροπορικά εισητήρια. Ένα νησί που είναι δύσκολο να προσεγγίσεις είναι ένα απομονωμένο νησί. Ακόμα και αν στα 800 μέτρα απο την Σάμο αρχίζει η μεγαλύτερη Ηπειρος του κόσμου η Ασία.
  • Δεν υπάρχει όραμα και πλάνο για το αύριο που εκ των πραγμάτων αναπτυξιακά είναι ΜΟΝΟ Ο ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ. 800 μέτρα από τις ακτές της Μ. Ασίας, μία ώρα απο την Σμύρνη των 4 εκατομμυρίων και τα παράλια των 13 εκατομμυρίων. 13 εκατομμύρια που θέλουν ακόμα Βίζα για να έρθουν 800 μέτρα μακριά. 


Καλό θα ήταν να σταματήσουν εντελώς οι τοπικιστικές δράσεις και να επικεντρωθούν όλοι στο πώς θα εκμεταλλευτούν σωστά επιτέλους το χρυσωρυχείο που λέγεται Σάμος. Πρώτα απ' όλα η αλλαγή του καθεστώτος στο δρομολόγια των πλοίων. Αλλαγή του στάτους του τερματικού σταθμού, Νέο δρομολόγιο με τέρμα την Χίο ή ακόμα και τα παράλια της Τουρκίας. Επίσης, το πιο αναπτυγμένο νησί της περιφέρειας Β. Αιγαίου έρχεται τελευταίο και καταιδρωμένο, μήπως η προσάρτηση μας στην Περιφέρεια Κυκλάδών με την οποία έχουμε και σύνδεση έιναι πολυ πιο ρεαλιστική? Δεν νομίζουμε οτι κανένας πολιτικός εκλεγμένος απο τον Σαμιακό λαό, θέλει το κακό του νησιού αλλά τα πράγματα έχουν φτάσει σε τόσο μεγάλο βαθμό ιδιώτευσης που οτι και να προσπαθήσεις να κάνεις σαν πολιτικός έχει κόστος γιατί κάποιος πάντα θίγεται... Ε δεν γίνεται πλέον έτσι!, ας συμφωνήσουν σύσσωμοι οι υποψήφιοι του 2013 οτι κατεβαίνουν όλοι στις εκλογές για πραγματικές τομές...  και ας μην επανεκλεγούν. Ουτοπικό? Δυστυχώς....

Tuesday, June 28, 2011

Hotel "Πυθαγόρας"...Το ΞΕΝΙΑ του Πυθαγορείου Σάμου

Στην Πανέμορφη παραλία Πυθαγορείου

Χτισμένο επι χούντας στην πιο περίοπτη θέση της παραλίας του Πυθαγορείου, στην άκρη που συνορεύει με την παραλία του χωριού το "ρεματάκι". Εφεύρημα του ΕΟΤ της εποχής εκείνης με απώτερο σκοπό την κρατική τουριστική ανάπτυξη του Πυθαγορείου έτσι όπως την αντιλαμβανόταν οι κρατικοδίαιτοι της εποχής. Στόχος επίσης ήταν και η απομάκρυνση των παλαιών κτισμάτων επι της παραλίας στο ρεματάκι.

Πράγμα που έγινε την εποχή εκείνη μερικώς.  Στην θέση που χτίστηκε το Hotel Πυθαγόρας υπήρχε ένα υπέροχο άλσος με αρμυρίκια και ένα πεντάγωνο σε σχήμα ταβερνείο με τραπεζάκια μέσα στα δέντρα. Τα πρώτα ξένα τραγούδια στο Πυθαγόρειο ακούστηκαν απο το τζουκμπόξ του μαγαζιού αυτού.
Το ξενοδοχείο Εγκαινιάστηκε απο μεγαλοστέλεχος της εφταετίας και κατασκευάστηκε απο τον αρχιτέκτονα Δημήτρη Κανακάκη με καταγωγή απο το Πυθαγόρειο.


Το ξενοδοχείο μεταγενέστερα μεταβιβάστηκε απο τον ΕΟΤ στο Λιμενικό Ταμείο Πυθαγορείου που και μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '90 παραχωρούσε με σύμβαση σε ιδιώτες για εκμετάλλευση. Έκτοτε ακολούθησε την μοίρα του ΞΕΝΙΑ ΣΑΜΟΥ, εγκαταλείφθηκε, και κτιριακά απαξιώθηκε.



 


Εμφανισιακά τυπικό "τερατούργημα" της εποχής που πολεοδομικά έκανε την Ελλάδα τσίρκο. Σήμερα "κοσμεί" την ναυαρχίδα του τουρισμού της Σάμου την πανέμορφη παραλία Πυθαγορείου. Έρημο, τσακισμένο απο την μη διατήρηση και την αλμύρα, υπενθυμίζει συνεχώς στους αλλοδαπούς επισκέπτες τι σημαίνει Ελλάδα και στους ημεδαπούς τι σημαίνει Σάμος. Η αποφάσεις βέβαια πάντα σκαλώνουν στα γραφειοκρατικά γρανάζια. Δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί ούτε την αρχιτεκτονική του σημασία, ούτε την χρησιμότητα του από εδώ  και πέρα.





 





Η κατεδάφιση του είναι μονόδρομος για το Πυθαγόρειο απο το οποίο η ύπαρξη του κτηρίου αυτού στερεί πλέον πολλά. Πρώτα απο όλα θέα προς την παραλία και τον κάβο φονηά. Με την κατεδάφιση του το Πυθαγόρειο και η παραλιακή του αναβαθμίζεται σημαντικά. Με άμεση πρόσβαση και οπτική στην όμορφη παραλία ανατολικά.
Επίσης σημαντικό είναι και το μικροκλίμα της παραλιακής του Πυθαγορείου (Τηγάνι). Η απελευθέρωση του χώρου και η επιστροφή σε άλσος με αρμυρίκια ανοίγει το μέτωπο προς την θαλασσινή αύρα ανατολικά και εκεί που σκάει ο τζίτζικας στο "τηγάνι" το καλοκαίρι αποκτάει μια σημαντική ανάσα δροσιάς. Να θυμίσουμε οτι η θερμοκρασία στο Πυθαγόρειο το καλοκαίρι είναι τουλάχιστον 2-3 βαθμούς υψηλότερη απο την βόρεια πλευρά. Ειδικά σε εκείνο το σημείο η ύπαρξη του κόβει όλον τον αέρα. Γεγονός που έχει προτρέψει σε ορισμένα μαγαζιά μέχρι και να βάλουν ... ανεμιστήρες σε εξωτερικό χώρο.

Και αυτό το θέμα όπως και το Ξενία στο Βαθύ απλά μας υπενθυμίζει οτι πάρα πολλά σε αυτόν τον τόπο έχουν αφεθεί στο έλεος του Θεού με βασική υπαιτιότητα της κεντρικής κυβέρνησης και των τοπικών παραγόντων που θέματα βασικής σημασίας για το νησί απλά δεν τα κυνηγούν. Το Πυθαγόρειο ίσως έχει να επωφεληθεί περισσότερα ακόμα και απο το Βαθύ και το Ξενία-φάντασμα του, αν φύγει απο την μέση το ερείπιο της Χούντας Hotel Πυθαγόρας.

Σαν τουριστικός προορισμός το Πυθαγόρειο έχει ανάγκη την άμεση απομάκρυνση του σάπιου αυτού κτηρίου. Επιτέλους σε αυτό το νησί ας διεκδικήσουμε πίσω τον τόπο μας. Ας τελειώνουμε με την αναλγησία των δεκαετιών και τα μικροκομματικά παιχνιδάκια. Ας διεκδικήσει ο Δήμος Σάμου με τα πολύ σωστά επιχειρήματα της μη χρησιμότητας, της επικινδυνότητας, και την οικονομικής ζημίας απο την ύπαρξη του , το Hotel Πυθαγόρας απο το Λιμενικό Ταμείο και ας το ξεφορτωθούμε επιτέλους! Με την ευχή να γίνει το ίδιο και με το Ξενία που θέλουν να το βγάλουν και διατηρητέο!.

Κατά την επίσκεψη του Υφυπουργού Τουρισμού Γιώργου Νικητιάδη στην Σάμο τον Μαϊο του 2011 τέθηκε φυσικά το θέμα των δυο ξενοδοχείων φαντασμάτων. Ο Κος Νικητιάδης υποσχέθηκε οτι θα τα κοιτάξει και τα δύο θέματα. Το ένα για παραχώρηση (Ξενια) και το άλλο για κατεδάφιση (Πυθαγόρας). Με την λογική της αξιοποίησης και της δημόσιας περιουσίας που είναι απαραίτητη πλέον καθώς και με την εξεύρεση λύσεων (τα ξενοδοχεία και τα δύο είναι αυτό που λένε οι Άγγλοι beyond repair), πέρα απο την λογική επισκευής λόγω μη χρησιμότητας και κόστους, ευελπιστούμε και θα απαιτήσουμε και απο τον Κ. Νικητιάδη και απο τον βουλευτή Σάμου Π. Βαρδίκο την εξεύρεση συμφέρουσας λύσεως για το Βαθύ και για το Πυθαγόρειο.

Ελληνική Κυβέρνηση παρακαλώ πάρτε τις παλιατζούρες σας απο εδώ. Δεν σας φταίνε σε τίποτα πλέον οι δουλειές μας και οι ζωές μας. Αρκετά μας απαξιώσατε σαν προορισμό, δεν το ανεχόμαστε άλλο. Ευχαριστώ.



Νεοέλληνες

Πράγματα που ξέραμε και προσπερνούσαμε. Όσο το σύστημα λειτουργούσε, αυτό δεν βλέπαμε να αλλάζει με κανέναν τρόπο. Όσο και αν το αντιμετωπίζαμε καθημερινά, μας εκνεύριζε, μας στεναχωρούσε και τρόπο τινά, μας απομόνωνε. Με την έλευση της μεγάλης, κοινωνικής πρωτίστως, κρίσης της τελευταίας διετίας, οι παθογένειες του έθνους μπορούν ίσως να εντοπιστούν πιο καθαρά. Ίσως υπάρχει τελικά ελπίδα. Γιατί το ψάρι, πάντα από το κεφάλι βρομάει. Έκπομπή του Κώστα Βαξεβάνη, πρό κρίσης το 2008, αποτυπώνει γλαφυρά τα αίτια της κρίσης, που ήταν στο κατώφλι εκείνης της εποχής.


Wednesday, May 18, 2011

Η Βιτρίνα της Πόλης


Γεωφυσικά, φυσικοί κόλποι είναι συνήθως μικρά αλλά γραφικά λιμανάκια. Ο Κόλπος του Βαθέος στην Σάμο είναι ένας απο τους μεγαλύτερους φυσικούς κόλπους στην Ελλάδα. Εκεί βρίσκεται και η πρωτεύουσα του Νομου Σάμου η πόλη της Σάμου. Διάσημο μέρος ανά τα χρόνια για την γραφικότητα του και ειδικά το τμήμα της παραλιακής με τα νεοκλασικά, τον δρόμο και την προκυμαία..Ένα μέρος με αρκετές ομοιότητες με την παραλιακή στο Καστελόριζο.



Ξαφνικά στις αρχές του '80 κάποιοι ανακάλυψαν τον "πολιτισμό". Εκείνη την εποχή η ανάπτυξη είχε ενα μόνο όνομα: Τσιμέντο. Ξαφνικά όλα τσιμεντώθηκαν και ασφαλτοστρώθηκαν. Πεζοδρόμια εξαφανίστηκαν, ο πεζός έγινε παρείσακτος. Το πράσινο μέσα στις πόλη (και γενικά στην Σάμο) άρχισε να χάνεται. Όλοι άλλαξαν συνήθειες και ήθελαν να παρκάρουν ακριβώς απ' εξω απο το σπίτι τους. Η κάθε οικογένεια ξαφνικά απέκτησε 4 αυτοκίνητα και 3 μηχανάκια.
Η παραλιακή της πόλης της Σάμου έδωσε το σύνθημα. Ο πανέμορφος δρόμος πλάτους 9μ με την μια λωρίδα κυκλόφορίας προς το Νοσοκομείο έγινε 35μ. προέκταση με μπάζωμα στην θάλασσα, 3 λωρίδες κυκλοφορίας ανα κατεύθυνση με μεσαίο στηθαίο με.....Φοινικες...Φοινικες που περίμεναν να μεγαλώσουν με ...υπέδαφος μπάζωμα απο μπλόκια μέχρι και στρώματα κρεβατιών από το νοσοκομείο (μαρτυρίες της εποχής 1981)




Η λογική εκείνης της εποχής ίσως να το επέβαλε αλλά το αποτέλεσμα ήταν οτι η πόλη εξελίχθηκε σε μια απέραντη λαμαρινούπολη. Σε συνδυασμό με τα μπαζώματα και την επέκταση παραλιακά προς το Μαλαγάρι συνέθεσαν το τελειωτικό χτύπημα για την πόλη που έχασε ουσιαστικά τον γραφικό νησιωτικό της χαρακτήρα.

Η παραλιακή ζώνη της πόλης είναι η οικονομική ζωή της πόλης και της Σάμου και του Νομού. Η επέκταση της παραλιακής έκανε ακόμα πιο μεγάλη την οικονομική δραστηριότητα στην παραλιακή με αποτέλεσμα βέβαια να βαλτώσει κυριολεκτικά το εσωτερικό (και πανεμορφο) της πόλης. Κάποτε εκεί που άνοιγαν γραφικά μαγαζάκια στον εμπορικό και ακόμα πιο πίσω, ξαφνικά όλοι άρχισαν να επηζητούν στέγη παραλιακά.
Το αποτέλεσμα όλη η ζωή της πόλης να μεταφερθεί στην θάλασσα, άναρχα και με καμία προοπτική πέρα απο την χρήση αυτοκινήτου.

Τα πράγματα και η κοινή γνώμη άρχισε να αλλάζει δραματικά με τις πλυμμήρες του 2009-10. Μια απότομη αύξηση της στάθμης της θάλασσας εκείνη της εποχή, σε συνδυασμό με ορισμένη καθίζηση που υπήρξε στην προέκταση, είχαν σαν αποτέλεσμα η παραλιακή να πλυμμηρίζει συνεχώς με θαλασσινό νερό και λύμματα. Προιόντα που οι πολίτες αναγκαστικά πατούσαν για να πάνε στον προορισμό τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αφασίας είναι οτι κανένα σωματείο, οργανισμός, διοίκηση δεν έβγαλε ούτε μια ανακοίνωση σχετικά με την δημόσια υγεία. Μόνο το Βαθύ SOS εκείνη την εποχή είχε ζητήσει εγγράφως και απο την Νομαρχία και το Λιμενικό Ταμείο και τον Ιατρικό Σύλλογο να πάρουν θέση.


Λόγω των γεγονότων με τις πλημμύρες, συντάχθηκε μελέτη ανύψωσης της στάθμης της παραλιακής απο την τότε Νομαρχία Σάμου. Μαζί με την μελέτη ζητήθηκε από αρχιτέκτονα μελετητή, την Κύρια Τροβά να εκπονήσει και αρχιτεκτονική μελέτη ανάπλασης της παραλιακής ζώνης. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός οτι για ένα σοβαρό θέμα που αφορά την οικονομική ζωή της πρωτεύουσας ενός Νομού, δεν ρωτήθηκε κανένας, δεν έγινε καμία διαβούλευση, δεν ζητήθηκε η γνώμη ακόμα και μηχανικών και αρχιτεκτόνων της ίδιας της Νομαρχίας. Η μελέτη αυτή (ή τουλάχιστον προσχέδιο της) είναι έτοιμο εδώ και καιρό. Κανείς δεν μπήκε ακόμα στον κόπο να δείξει στους πολίτες το πώς θα γίνει η παραλιακή, αν και εξαιρετικά ανησυχητικές μαρτυρίες καταθέτουν ότι η αρχιτεκτονική μελέτη παραγγέλθηκε με βασικό στοιχείο την διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης.

Η παραλιακή της Σάμου είναι πραγματικά η βιτρίνα της πόλης. Είναι ο κύριος χώρος συνάθροισης της οικονομικής ζωής της πόλης και πόλος έλξης κάθε επισκέπτη λόγω θέσης. Η υπάρχουσα κατάσταση της είναι απελπιστική. Ένας απέραντος χώρος 35 στρεμμάτων (από το Ξενία μέχρι το λιμάνι) που χρησιμοποιείται σαν πάρκινγκ. Τα πεζοδρόμια πλέον ανύπαρκτα και πολύ φθαρμένα από τις πλημμύρες όπως και όλος ο αστικός εξοπλισμός. Τέλος μαζί με παντελή έλλειψη σκιών και φυσικού περιβάλλοντος συνθέτουν ένα σκηνικό αποσύνθεσης και μοιρολατρίας. Η πιο όμορφη πόλη στο Αιγαίου υποβιβασμένη απο τα σπλάχνα της.

Τι μπορεί να γίνει και να λειτουργήσει;
Είναι εντυπωσιακό το πόσα πολλά μπορούν να γίνουν με λίγα χρήματα και να αλλάξει εντελώς μια πόλη προς το καλύτερο και οι κάτοικοι της ψυχολογία. Αρκεί η πολιτική βούληση να μην έχει παρωπίδες. Θα δώσω μόνο το παράδειγμα των έντονων αντιδράσεων όταν αποφάσισαν στο Πυθαγόρειο να πλακοστρώσουν την παραλία. Μετά από λίγα χρόνια όλοι κατάλαβαν οτι ήταν απολύτως σωστό και απαραίτητο.

Το μέλλον για την παραλιακή στην Σάμο μπορεί να είναι μόνο ένα. Πλακόστρωση, χωροθέτηση, Ποδηλατόδρομοι, Φυτοτεχνική μελέτη, Πράσινο παντού. Φυσικά, η πόλη πρέπει επιστρέψει στον ανθρώπινο νησιωτικό χαρακτήρα της και να αποκτήσει ξανά παραλιακή πανέμορφη καθως και πλαζ που πλέον δεν έχει ουσιαστικά καμία. Η πολιτική των πλακοστρώσεων και της τμηματικής απαγόρευσης των αυτοκινήτων μπορει και πρεπει να γινει σε πολλά μέρη του νησιού μας. Πλακοστρώσεις, πεζόδρομοι, πράσινο. Όσες περιοχές στην Ελλάδα έκαναν ανάπλαση με προτεραιότητα τους πεζούς, την τοποθέτηση φυσικών υλικών, έγιναν γνωστά διάσημα μέρη και απέκτησαν πολύ, πάρα πολύ κόσμο...ΟΛΑ.

Όλοι έχουμε ανάγκη το αυτοκίνητο, αλλά μπορούμε να μάθουμε να το χρησιμοποιούμε και σωστά. Δεν χρειάζεται να παρκάρουμε πάντα έξω απο το σπίτι μας, απο το μαγαζί που επισκεπτόμαστε, απ' οπουδήποτε.

Πρόταση για το μέλλον της πόλης, για την παραλιακή μας που περπατάμε κάθε μέρα υπάρχει. Υπάρχει Εναλλακτική στην μιζέρια. Η Εναλλακτική που σίγουρα θα ανεβάσει κατά πολύ την ποιότητα ζωής της πόλης και εύλογα θα ξανανεβάσει τον τουρισμό της.
Επιγραμματικά αναφέρω κάποιες λεπτομέρειες και στις φωτογραφίες η τρισδιάστατη απεικόνιση της πρότασης:

1. Ανάπλαση με συναρμογή απο το ύψος του Ξενία μέχρι το λιμάνι
2. Δημιουργία αριθμημένου και οριοθετημένου πάρκινγκ αυτοκινήτων στο ύψος του λιμανιού (λιμεναρχείο) και στο υπάρχων στο γεφυράκι.

3. Δημιουργία πάρκινγκ Μοτοσικλετών στο ύψος του καταφυγίου.
3. Ποδηλατόδρομος διπλής κατεύθυνσης
4. Πλακόστρωτος δρόμος διπλής κατεύθυνσης (1 οχημα ανα λωρίδα)
5. Φύτευση με αρμυρίκια - ίσως το μόνο δέντρο με αρκετό ύψος και σκια που μπορεί να ευδοκιμήσει στην κατάσταση της παραλιακής (μπάζωμα - οχι φυσικό έδαφος) - Αν υπάρχει κάτι άλλο με χαρά το συζητάμε.
6. Μέγιστο πλάτος 34,50 μ (υπάρχον) - τα 24 μ τουλάχιστον πλέον για χρήση των πεζών.

7. Ολική κατάργηση του κατά μήκος πάρκινγκ.
8. Πλακόστρωτος πεζόδρομος 5,50 μέτρων που μπορεί μετά από αυστηρό χρονοδιάγραμμα να χρησιμοποιηθεί για εξυπηρέτηση φορτοεκφόρτωσης) και φυσικά με πλήρη απαγόρευση τους καλοκαιρινούς μήνες.
9. Πλακόστρωτο πεζοδρόμιο 17,20 μ. για όλες τις ασχολίες των πεζών και οριοθέτηση της λειτουργίας των καταστημάτων στον κοινόχρηστο χώρο.



Η πρόταση αυτή θεωρώ, οτι μπορεί να έχει κοινή αποδοχή. Είναι κρίσιμο για την πόλη να διαλέξει αυτόν τον δρόμο. Είναι ζωτικής σημασίας. Μια τέτοιου είδους ανάπλαση μπορεί να απογειώσει την πόλη τουριστικά, οικονομικά. Είναι μια πρόταση που δεν είναι καν ακριβή ειδικά σε σχέση με το τι θα πετύχει. Μέχρι τώρα όλα τα έργα που έχουν γίνει στο νησί έχουν αντιμετωπισθεί κάπως έτσι. Κανένας δεν ήξερε τι θα γίνει μεχρί να αρχίσουν οι εργασίες. Τουλάχιστον ο κόσμος και οι αρμόδιοι έχουν τώρα στα χέρια του ένα προσχέδιο ανάπλασης φανερά που μπορούν να συζητήσουν να διαβουλευτούν και να αποφασίσουν με κεντρικό άξονα την άνοδο και την ανάπτυξη της πόλης και όχι 5-10 συμφέροντα που θεωρούν οτι ίσως θιχτούν. Κανένας δεν θα θιχτεί μακροπρόθεσμα απο τέτοια έργα γιατί τα οφέλη συνολικά είναι πολύ μεγαλύτερα. Η Σάμος και οι κάτοικοι της δεν μπορούν να πηγαίνουν άλλο σαν πρόβατα επι σφαγή. Τα συμπεράσματα δικά σας.










Thursday, April 21, 2011

Ο Μύθος της Φωτιάς



"Ο Προμηθέας έκλεψε την φωτιά απο τους θεούς και την έδωσε στους Σαμιώτες για να βάζουνε καμίνια το κατακαλόκαιρο" Ανώνυμος 2007 μετά απο φωτιά μεταξύ Κότσικα και Νησί (Αγ. Παρασκευή)
Με την έναρξη άλλης μιας αντιπυρικής περιόδου, βρισκόμαστε ξανά στα ίδια διλλήματα, τους ίδιους φόβους, και πολλοί απο εμάς βλέπουμε παντού ξανά...φαντάσματα εμπρηστών. Η Σάμος είναι το πιο πράσινο νησί του Αιγαίου. Ένας ασυνήθιστα εύφορος τόπος. Αν αφήσεις μια γυμνή περιοχή 5 χρόνια αφρόντιστη, η βλάστηση θα έχει καλύψει τα πάντα.  Γεωφυσικά όλο βουνά και δύσβατες πλαγιές, ελάχιστη ανάπτυξη μαζί με την βλάστηση καθιστούν τον τόπο κάθε χρόνο μια ωρολογιακή βόμβα έτοιμη να σκάσει με την παραμικρή σπίθα. 


Τελικά "κάποιοι" έχουν βάλει στο μάτι το νησί και θέλουν να το καταστρέψουν; Ασφαλώς Όχι
Υπάρχουν Τελικά Εμπρηστές; Ασφαλώς και ναί αλλά όχι αυτοί που φανταζόμασταν. 
Ποιό είναι τελικά το πρόβλημα και λαμπαδιάζει η Σάμος συνέχεια; Φαίνεται να ισχύει ότι η μη οριοθέτηση της γης είναι το μεγάλο πρόβλημα σε συνάρτηση με την εγκατάλειψη του τόπου, και την μείωση των καλλιεργειών, καθιστούν ένα..πρωτόγονο τοπίο που λογικό είναι στην παραμικρή σπίθα να κάψει τα πάντα. Πολύ απλά γιατί η βλάστηση έχει συνέχεια, δεν αποκόπτεται πουθενά...Μερικές φορές ούτε καν από τους δρόμους του νησιού που και το καλοκαίρι παραμένουν γεμάτοι κιτρινισμένες πευκοβελόνες...Έτοιμο προσάναμμα δηλαδή.
Από την άλλη η κουτοπονηριά, οι εξαγγελίες...που δεν εφαρμόστηκαν ποτέ, για αντιπυρικές ζώνες κτλ. δίνουν την χαριστική βολή. Η ιστορία των πυρκαγιών στο νησί συγκλίνει σε πολύ λίγες αιτίες πρόκλησης. Βασικό αίτιο η αμέλεια, θα συμπλήρωνα και η βλακεία. Τα περσινά παραδείγματα είναι χαρακτηριστικά. Ενώ μεγάλη μερίδα του πληθυσμού μίλαγε ακόμα και για πράκτορες της ΜΙΤ, η αλήθεια ήταν ότι οι φωτιές προκλήθηκαν από μεθυσμένους βοσκούς που ήθελαν να κάψουν το δάσος για να βοσκάνε τα πρόβατα πιο κοντά στο μαντρί τους, και 80χρονοι μελισσοκόμοι που πήγαν στον Κέρκη μέσα στο πευκοδάσος με 9,5 Μποφόρ και 39 ⁰C να καπνίσουν τα μελίσσια τους. Απολογισμός 25.000 στρέμματα πευκοδάσους και καλλιεργειών στάχτη, εκκένωση του Κάμπου Μαραθοκάμπου. Τελικά τι είναι δάσος;, ποιά είναι τα όρια τους; Που είναι οι καλλιέργειες;  Υπάρχουν περιοχές ολόκληρες που κυκλικά υπάρχει δάσος και εσωτερικά καλλιεργειες και χωράφια. Δεν υπάρχει καμία χωροταξία στην γή. Έτσι ο καθένας μπορεί να εκτελεί εργασίες σε δασική ή κοντά σε δασική περιοχή με χρήση φωτιάς. Το παράδειγμα των μελισσοκόμων στον Κέρκη δίπλα απο παρθένο δάσος, εντελώς χαρακτηριστικό.

Δεν είναι τυχαίο οτι έχει μαλλιάσει η γλώσσα των υπευθύνων τα τελευταία χρόνια (Πολιτική Προστασία, Πυροσβεστική) για μεγάλη προσοχή στις εργασίες στα χωράφια. Εκεί φαίνεται να είναι και το μεγαλύτερο πρόβλημα. Η πυκνή βλάστηση και άτομα (συνήθως μεγαλύτερης ηλικίας) που για να απαλλαγούν απο πυκνή βλάστηση την κόβουν και την καίνε. Αυτό το σκηνικό το έχουμε δει όλοι να συμβαίνει όλες τις εποχές του χρόνου ... Ηλικιωμένος άνδρας να λαμπαδιάζει ενα λοφάκι απο πράσινο-κίτρινο υλικό, ξαφνικά να αλλάζει ο αέρας τοπικά και να ξεφεύγει η φλόγα...Δέκα λεπτά μετά ο ίδιος μέσα σε Datsun  να φωνάζει φωτιά! "και είναι και κοντά στο κτήμα..."

Ισως αν αναγνωριστούν τα πραγματικά αίτια ενός γεγονότος, να μπορούν εφαρμοστούν και τα κατάλληλα μέτρα. Απο την στιγμή που η εγκατάλειψη της γης έχει δώσει την θέση της σε ένα φυσικό περιβάλλον με άγρια βλάστηση απεριποίητη σε δύσβατες περιοχές χωρίς δρόμους, το μόνο που μπορεί να γίνει, έλλειψη κονδυλίων και γενικότερου σχεδιασμού, είναι η επιτήρηση και καταγραφή των αιτιών υψηλού κινδύνου για την πρόκληση πυρκαγιάς. Το σώμα της αγροφυλακής που επανασυστάθηκε απο την Κυβέρνηση Καραμανλή το 2004 μπορεί να παίξει έναν θετικό ρόλο. Το σώμα αυτή τη στιγμή που στεγάζεται στο κτήριο της περιφέρειας είναι ουσιαστικά παροπλισμένο σε καθήκοντα γραφείου... Η αγροφυλακή θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ώστε οι υπάλληλοι της να χωρίσουν το νησί σε ζώνες ευθύνης, και να κάνουν καταγραφή των κτημάτων, των ιδιοκτητών, των εργασιών και πότε τελούνται. Θα μπορούσε να γίνει μια πλήρης απεικόνιση της γεωργικής δραστηριότητας με τους απαραίτητους ελέγχους και τις απαραίτητες συστάσεις..κατ 'ιδίαν με τον κάθε ιδιοκτήτη. Οχι ραδιοφωνικές εκκλήσεις που άπτονται της ευαισθησίας του καθενός που κακά τα ψέματα μπορεί και να μην υπάρχει...Ο Δήμος Σάμου μπορεί και θα πρέπει να ζητήσει από το σώμα αγροφυλακής να αναλάβει αυτήν την ευθύνη ως πάγια αρμοδιότητα. 

Ένα τέτοιο μέτρο δεν θα λύσει το πρόβλημα οριστικά αλλά ίσως το περιορίσει σε μεγάλο βαθμό. Η Ενημέρωση, η καταγραφή των εργασιών σε περιοχές και ηλικιακές ομάδες υψηλού κινδύνου, σε συνδυασμό με τα ετοιμοπόλεμα αεροπλάνα και τον μεγαλύτερο αριθμό εθελοντών πυροσβεστών στην Ελλάδα, ίσως μας κάνει να μην ξανακλάψουμε ομαδικά για το κακό που βρήκε το καταπράσινο νησί της Σάμου. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει οτι όποτε η Σάμος καίγεται χάνει και οικονομικά πάρα πολύ. Η Σάμος πουλάει φύση βασικά στον τουρίστα. Έτσι με τις απανωτές φωτιές απαξιώνεται κατά πολύ και το τουριστικό προϊόν που έχουν κουτσουρέψει έτσι και αλλιώς άλλοι παράγοντες (όπως το χωροταξικό) αλλά με τον πληθυσμό της Σάμου κατά 75% ακόμα να ζεί απο τον τουρισμό. Στο μέλλον όταν μας το επιτρέπουν τα οικονομικά και η πολιτική κατάσταση ίσως καταφέρουμε πιο ολοκληρωμένο σχεδιασμό με αντιπυρικές ζώνες, οριοθετήσεις και επιτέλους και υπογείωση των καλωδίων του ρεύματος που φαίνεται να είναι και αυτά ένοχα για πολλές δασικές πυρκαγιές.





Sunday, April 17, 2011

Αναδημοσίευση "Η ακαταμάχητη γοητεία του λαϊκισμού. Δοκίμιο για τη χρεοκοπία των μυαλών και των συνειδήσεων"


Αναδημοσίευση απο το Blog "Πολιτική Επιθεώρηση" το αρχικό πόστ 

μπορείτε να βρείτε στον παρακάτω σύνδεσμο 

http://politicalreviewgr.blogspot.com/2011/03/blog-post_593.html

Η ακαταμάχητη γοητεία του λαϊκισμού. 

Δοκίμιο για τη χρεοκοπία των μυαλών και των συνειδήσεων.


 Του Μάκη Καραγιάννη
Η ελληνική κοινωνία αγουροξυπνημένη από τον λήθαργο της μπελ εποκ ενός καταναλωτικού ευδαιμονισμού που στηρίχτηκε στον υπερδανεισμό, αναζητά οργισμένη εξιλαστήρια θύματα. Το ελληνικό δημόσιο χρεοκόπησε. Όμως εκείνο που μας διαφεύγει είναι ότι ταυτόχρονα χρεοκόπησαν οι Δήμοι, οι συνεταιρισμοί, τα νοσοκομεία,  τα ΜΜΕ. Εν τέλει, χρεοκόπησε όχι το δημόσιο αλλά ένας ολόκληρος τρόπος σκέψης, οργάνωσης και πολιτικής στην οποία στηρίχτηκε η μεταπολίτευση. Δεν πρόκειται για οικονομική χρεοκοπία αλλά για την  χρεοκοπία των μυαλών και των συνειδήσεων.
 Τα ΜΜΕ δεν αναγνώρισαν τη μεγαλύτερη είδηση των τελευταίων 40 χρόνων. Το κρίσιμο ερώτημα είναι γιατί δεν την αντιλήφθηκε η Αριστερά. Η αριστερά που είναι μέρος αλλά και η αιτία του προβλήματος. Ακόμη και στην ύστερη φάση, όταν βρισκόμασταν στο χείλος της χρεοκοπίας πρότεινε 100.000 διορισμούς στο δημόσιο. Τη «γη της επαγγελίας» για τον έλληνα της μεταπολίτευσης. Όμως, δεν μπορούμε να κάνουμε πολιτική ερήμην των αριθμών.  Τα γεγονότα είναι ξεροκέφαλα, όπως έλεγε κι ο Βλαδίμηρος. Κι έτσι η πρώτη ανάγκη που προβάλλει δραματικά για τους αριστερούς είναι να κατανοήσουν. Να ερμηνεύσουν τα γεγονότα στο νέο πλαίσιο.  Εν τέλει, η ανάγκη για ένα «Νέο Διαφωτισμό» που θα μας απαλλάξει όχι από τα χρέη αλλά τον τρόπο σκέψης που μας χρεοκόπησε.

Νομίζω ότι η ρίζα του προβλήματος είναι  η κυρίαρχη ιδεολογία την οποία αναπνέει σύμπασα η ελληνική κοινωνία: ο ανδρεοπαπανδρεϊκός  λαϊκισμός της μεταπολίτευσης με τον οποίο συμβιβάστηκε και υιοθέτησε η αριστερά. Το ιδεολόγημα των μη προνομιούχων. Ένα διαταξικό συνονθύλευμα  που περιλαμβάνει όλους τους έλληνες απέναντι σε ένα κράτος που θεραπεύει αδιακρίτως πάσαν νόσον, ικανοποιεί όλα τα αντιφατικά αιτήματα, μοιράζει προνόμια και επιδόματα.  Είναι η ιδεολογία, με την αλτουσεριανή έννοια, που έβαλε τη σφραγίδα της στη μεταπολίτευση. Της σχέσης μας δηλαδή με την πραγματικότητα. Τον τρόπο με το οποίο αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο.
Ένας λαϊκισμός που  ακυρώνει την ευθύνη του πολίτη και τη θέση της πολιτικής παίρνουν εκείνα τα προεκλογικά πάρτυ στις πλατείες με τους χιλιάδες συνενόχους, που κραδαίνουν τις πλαστικές σημαίες του πελατειακού κράτους της μεταπολίτευσης. Ναι.  Είναι αυτοί οι «αγανακτισμένοι πολίτες» που δεν έκαναν ποτέ την αυτοκριτική τους και τώρα παριστάνουν τις «μωρές παρθένες».  Που κίνητρό τους ήταν ο πιο χυδαίος ατομισμός  για να νομιμοποιήσουν το αυθαίρετο εις βάρος του περιβάλλοντος, το καλό  επίδομα εις βάρος των αδύνατων, τον διορισμό εις βάρος εκείνου που δεν έγλειφε. Η πολιτική ήταν ένα γιουρούσι για την κατάληψη του κρατικού ταμείου που ικανοποιούσε όλα τα βίτσια και τις ανάγκες με τα δανεικά των ευρωπαίων.  Πού ήταν αλήθεια οι συνειδήσεις των "αγανακτισμένων πολιτών" όταν συνέβαιναν όλα αυτά; Ποιος εξέλεξε, όχι μία αλλά  δεκάδες φορές,  όλους αυτούς μας χρεοκοπούσαν;  Φτάσαμε έτσι, όπως λέει ο Γιάννης Βούλγαρης, από την αριστερά της θυσίας, στην αριστερά των επιδομάτων.

Όμως, ένα αριστερό κόμμα δεν είναι συνδικαλιστική κίνηση για να  υιοθετεί άκριτα όλα τα αιτήματα, αλλά τα ιεραρχεί σε ένα πρόγραμμα. Σε να συλλογικό σχέδιο για την αλλαγή της κοινωνίας. Και επειδή δεν είναι δυνατόν να ικανοποιηθούν όλοι, διακρίνει και υπερασπίζεται τον άνεργο ή τη γενιά των 700 ευρώ που πλήττεται από τον νεοφιλελευθερισμό, από τον  μηχανικό της ΔΕΗ που έχει περικοπές λόγω του μνημονίου 50.000 ευρώ. Μιλάει χωρίς να μασάει τα λόγια του για όλες τις συντεχνίες που φοροδιαφεύγουν σε μια κοινωνία που μόνον 4 στους 10 πληρώνουν φόρους και δεν δημαγωγεί ασύστολα για τα δήθεν «φορομπηχτικά μέτρα» της κυβέρνησης. Επισημαίνει την ανάγκη της υγιούς επιχειρηματικότητας απέναντι σε όλους τους κρατικοδίαιτους αεριτζήδες που λυμαίνονται το δημόσιο και κοινοτικό χρήμα. Γιατί,  όσοι δοκίμασαν την ανεργία και την ξύλινη «αντιμονοπωλιακή» ρητορεία της αριστεράς, ξέρουν ότι  η εργασία είναι αξιοπρέπεια. Ονομάζει και αποδοκιμάζει τον νεποτισμό που κυριαρχεί στα πανεπιστήμια, την καταστροφή του δημόσιου χώρου, τη ρητορεία των δικαιωμάτων αλλά όχι της ευθύνης, τους αγώνες εις βάρος των άλλων, τη χρήση της βίας που φθάνει μέχρι τη στέρηση της  ελευθερίας του λόγου.  Αυτήν που η νεωτερικότητα κατέκτησε με αγώνες 300 χρόνων.
Υπάρχουν δυο  μαγικές λέξεις που λείπουν από την λεξικό της μεταπολίτευσης. Ατομική ευθύνη. Οι περισσότεροι κυκλοφορούν με τον μανδύα του θύματος. Η θυματοποίηση είναι η προσφιλής τέχνη του λαϊκισμού. Τα δεινά έρχονται σαν φυσικές καταστροφές. Μνημόνια, χούντες, εμφύλιοι. Ας μην έχουμε αυταπάτες. Η πορεία από το ατομικό στο συλλογικό θα είναι σκληρή. Στην ελληνική κοινωνία υπάρχουν μόνον ατομικότητες ενδεδυμένες το συλλογικό ή το λαϊκό.  Βουνά εγωισμού.  Πολιτικοί και συνδικαλιστές με γεμάτες γαστέρες και απαστράπτοντα αυτοκίνητα που ρητορεύουν «υπέρ του λαού» στα δελτία των οκτώ και είναι έτοιμοι να κατασπαράξουν τον συνομιλητή τους. "Η υπευθυνότητα είναι ένα αβάσταχτο φορτίο· μας αλυσοδένει με τις συνέπειες των πράξεών μας" γράφει ο Πασκάλ Μπρυκνέρ στον «Πειρασμό της αθωότητας».
Αν θέλει  να προσφέρει κάτι η αριστερά πρέπει να θυμηθεί πάλι την ιδεολογική ηγεμονία του Γκράμσι και τη σημασία της ιδεολογίας. Που σημαίνει να αναδείξει το ψέμα στο οποίο ζούσαμε. Να καταγγείλει την υποκρισία που ενδημεί και στην ίδια την αριστερά. Να  κάνει δηλαδή την αυτοκριτική της. Να ξαναδώσει πάλι στις λέξεις την αλήθεια τους. Να αναδείξει τις αξίες που έσβησαν. Την αλληλεγγύη. Την εργασία. Την αξιοκρατία. Την ηθική. Την υπεράσπιση των αδύνατων.
Έχουμε ανάγκη από αλήθεια. Όμως είναι οδυνηρή και κοστίζει. Ο λαϊκισμός είναι πάντα γοητευτικός και χαϊδεύει τα αυτιά. Γι’ αυτό και θα   έχει πολύ μέλλον.

O Μάκης Καραγιάννης είναι πεζογράφος και κριτικός